NETFLIX - SERIAL ORYGINALNY
ODCINEK 37
HERBATY TALENT’S
„Jaśminowa rosa” i czerwona z brzoskwinią.
- Zapraszamy ponownie. - Dziękujemy.
Xiaoyou.
Dokąd ty i Ximen poszliście tamtego dnia?
Czy coś się wydarzyło?
Nic się nie wydarzyło.
Xiaoyou, posłuchaj mnie.
Ty i Ximen możecie być dobrymi przyjaciółmi.
Ale nie wiąż się z nim.
Tylko zostaniesz zraniona.
Czemu zawsze tak o nim mówisz?
Bo widziałam to na własne oczy.
Zmienia dziewczyny jak rękawiczki.
Przecież sama o tym wiesz.
Ximen nie myśli o tobie poważnie...
Nie.
On o nikim nie myśli poważnie.
Skąd wiesz?
Rozumiesz go?
Nie. Więc jak możesz wysnuwać takie wnioski?
A ty? Czy ty go rozumiesz?
Czy on chce, byś go zrozumiała?
To nie twoja sprawa.
Wścibstwo świadczy o braku wychowania.
Masz rację.
Nie chce.
Przepraszam, Xiaoyou.
Byłam zbyt ostra.
Po prostu nie chcę, żebyś cierpiała.
Shancai.
O co chodzi?
Jeśli kiedyś Ximen potraktuje mnie jak nieznajomą, nie bądź zdziwiona.
Strasznie dziwnie się zachowujesz.
Już podjęłam decyzję.
Jaką decyzję?
Zdrowie.
Jesteś piękna.
- Aleś ty słodki. - Dzięki.
Jak długo jesteś w Szanghaju?
Dopiero przyjechałam.
Naprawdę?
Jesteś pierwszą osobą, którą tu poznałam.
- Zatem toast za spotkanie. - Za głośno tu.
Chodźmy gdzieś indziej.
- Jasne. - To Xiaoyou.
Czemu jest tu sama?
Czy coś się stało?
Olać to.
Cześć.
Masz ochotę na drinka?
Nie trzeba.
W porządku.
Wyglądasz mi na taką, która lubi owocowe drinki.
Te słodkie.
Hej. Poproszę Long Island Ice Tea.
Nie trzeba. Zamówię sobie, jeśli będę coś chciała.
A nie siedzisz tu sama, żeby ktoś ci coś zamówił?
Nie, nie dlatego tu siedzę.
Zauważyłem cię, jak tylko weszłaś.
Usiadłaś tu i nic nie zamówiłaś.
Czy nie miałaś nadziei, że ktoś się dosiądzie i coś ci zamówi?
- Posłuchaj. - Dobrze. Postaw mi drinka.
Nie wiem, jak to działa. Jestem tu pierwszy raz.
Aleś ty urocza.
Nie ma sprawy. Napijmy się.
Ja stawiam. Zamów, co tylko chcesz.
Dobrze. To napijmy się.
Widać, że nie jesteś stałą bywalczynią barów.
To twój pierwszy raz
i oto się spotkaliśmy.
Mam szczęście.
Ktoś postawił mi drinka przy mojej pierwszej wizycie.
Też mam szczęście.
Ile możesz wypić?
Nie pijam zbyt dużo.
No to dziś poznasz swoje granice.
Ximen.
Dokąd pójdziemy później?
Na karaoke? Do restauracji? Czy do ciebie?
- Oczywiście, że do ciebie. - Naprawdę?
- Xiaoyou za dużo pije. - Jeszcze jeden.
Nie przesadza?
Ten koleś zamawia jej wyłącznie mocne drinki.
Jak tak dalej pójdzie, Xiaoyou szybko się upije.
Nie sprawdzisz, co z nią?
Też siedzisz przy barze.
Teraz ja stawiam. Na co masz ochotę?
Ale jesteś urocza.
To faceci powinni kupować drinki dziewczynom.
Nie na odwrót.
Nie powinnam ci się jakoś odwdzięczyć?
Zawrzyjmy umowę. Jeśli postawisz mi drinka i się upiję,
ty weźmiesz za to odpowiedzialność.
To tylko jeden drink.
Nie chcę być ci nic winna.
Jeszcze raz to samo.
- Jesteś pijana? - Nie.
- Po prostu twarz mnie trochę pali. - Pokaż.
Za dużo wypiłaś.
Chcesz wyjść na powietrze?
- Co powiesz? - Nie ma potrzeby.
Chcę iść do domu.
Są nasze drinki.
Może najpierw wypijesz?
Kupiłam tego drinka tobie.
Nie chcę.
Mówiłaś, że idziesz do domu. Więc musisz go wypić.
Takie mam życzenie.
Jeśli nie chcesz go pić, a chcesz wrócić do domu,
to ja cię zabiorę.
Dobrze.
- Wypiję go i pójdę. - Jasne.
Wypij i zabiorę cię do domu.
Ja to za nią wypiję.
- Coś ty za jeden? - Już.
Możesz iść.
No to na razie.
Jesteś pijana, prawda?
Tyle wypiłaś, na pewno jesteś.
Myślałam, że będę.
Ale chyba mam dość mocną głowę.
- Chcesz mi kupić kolejnego drinka? - Czemu to robisz?
Czemu przyszłaś w takie miejsce?
Jeśli ty możesz tu przychodzić, to ja też.
Jeśli ty możesz pić, to ja też.
Nauczyłam się dziś, jak się zamawia drinki.
Nieważne. Ja ci postawię drinka.
- Jeszcze raz... - Chodź.
Już podjęłam decyzję.
Chcę z tobą być.
Wiesz, że sprawiasz mi problemy?
I doprowadzasz do szału.
Wiem.
Przestań być samolubna.
Nie zachowuj się, jakbyś chciała poświęcić dla mnie wszystko.
To na mnie nie działa.
Myślisz, że inne dziewczyny nigdy tego nie próbowały?
Ale teraz to ja stoję przed tobą.
Naprawdę jesteś...
jedyna w swoim rodzaju.
Tak.
Też uważam się za dziwaczkę.
Więc?
Czego ode mnie chcesz?
Ostatnio mówiłeś, że z miłością zawsze wiąże się żal.
Ty też kiedyś odczuwałeś taki żal?
Powiedz mi.
Wyjaśnij.
A obiecuję, że nie będę więcej ci się naprzykrzać.
Dobrze.
Powiem ci.
Ale potem zostawisz mnie w spokoju.
Dobrze.
Co chcesz wiedzieć?
Wszystko.
Kiedyś znałem pewną dziewczynę, Xiaogeng.
Dorastaliśmy razem.
Mieszkała obok...
i zawsze do mnie wpadała.
Siódemka.
Dziewiątka.
Walet.
Wygrałam.
Nie graj więcej w karty.
Ale to wychodzi mi lepiej niż nauka.
Mogę ci pomóc.
Pomogę ci się podciągnąć.
Myślisz, że tak łatwo mnie przekonasz?
Przyzwyczaiłem się, że Xiaogeng jest u mojego boku.
Przebywanie razem było tak naturalne jak oddychanie.
Wcale się nie uczysz.
Ale też odbierała mi oddech.
Choć z zewnątrz moja rodzina może wydawać się idealna,
od dawna tak nie jest.
Nie możesz przynajmniej udawać?
Ostatnio wcale nie wracasz do domu.
Pomyślałeś kiedyś o mnie?
Możemy przestać oszukiwać innych i siebie?
Przestańmy udawać.
Rozwiedzeni czy nie...
będę się tobą opiekował.
- Ale nie wrócimy do tego, co było. - Poczekaj...
Małżeństwo rodziców było kłamstwem.
Żyli nieprawdziwym życiem.
I chcieli, żebym i ja tak żył.
Ale to było trudne.
Powiedz mi.
Czy ludzkie uczucia...
mogą pozostać niezmienne przez całe życie?
Już rozumiem.
Ukształtował cię związek twoich rodziców.
Nie ufasz miłości.
Nieustannie widziałem i słyszałem płaczącą matkę.
Nauczyłem się jednego.
Miłość za bardzo rani ludzi.
Miłość jest jak ostrze.
Im bardziej się jej trzymasz, tym głębiej tnie i rani.
Miałem szczęście, że Xiaogeng była przy mnie.
Była jak zesłany przez niebiosa przełącznik
wyłączający wszystkie kłamstwa tego świata.
W tamtym czasie
widok Xiaogeng mnie uspokajał.
Czekolada.
Ciasto.
Lody.
Są takie pyszne.
Xiaogeng była inna niż moi przyjaciele.
Jej obecność napawała mnie spokojem.
Miałem nadzieje, że nasza relacja nigdy się nie zmieni.
Miałem nadzieję, że już zawsze wszystko będzie takie samo.
Faceci chyba nie lubią lalek i pluszaków.
To zależy.
Dla mnie...
to ty jesteś najlepszym pluszakiem.
Ja? A wyglądam jak pluszak?
No to będę lalką.
Ale Xiaogeng nie była lalką.
Nie chciała stać w jednym miejscu.
Zbliżyła się do mnie.
Wiedziałem, że zbiera się na odwagę, by to zrobić.
Spójrz na mnie.
Czy teraz wyglądam jak dziewczyna?
Zabierz mnie dokądś.
Dobrze?
Co w ciebie dziś wstąpiło?
Czemu się tak ubrałaś?
Wyglądasz dziwnie.
Czy ty się umalowałaś?
Nie zmieniaj się tak szybko.
Idź straszyć innych ludzi, nie mnie.
Prawda?
Też pomyślałam, że mi to nie pasuje.
Jestem chłopczycą.
A tak w ogóle muszę coś załatwić.
Pójdę już.
Wrócę jutro.
Bardzo ją zraniłem, więc trzymała się ode mnie z daleka.
Xiaogeng.
Zostań tam, gdzie jesteś.
Tak będzie dla nas lepiej.
Dawno nie piłam twojej herbaty.
Jest pyszna.
Przesadzasz.
Naprawdę.
Ostatnio byłeś zajęty.
Nie widywałam cię, kiedy tu wpadałam.
Co się stało? Czemu mnie szukałaś?
Nic takiego.
Xiaogeng, czemu nie znajdziesz sobie chłopaka?
A jak sobie znajdę, a ty zaprosisz mnie na herbatę?
Nie będę mogła przyjść.
Za dużo myślisz.
Zawsze jestem zajęty.
Ignorowałem jej cierpienie.
Celowo trzymałem się z dala.
Myślałem, że robię dobrze.
Ale Xiaogeng już nigdy nie przyszła na herbatę.
No dobra. Koniec opowieści.
Zgodnie z naszą umową,
zostaw mnie w spokoju.
Proszę, „Jaśminowa rosa”.
Zapraszamy ponownie.
Dzień dobry.
- Xiaoyou dziś nie przyjdzie? - Nie.
Dzwoniła, że przez jakiś czas nie będzie przychodzić.
Dlaczego?
Nie powiedziała.
Brzmiała na przybitą.
Więc nie pytałam.
Przez to będziesz miała więcej pracy.
- Przykro mi. - Nie szkodzi.
Przyprowadził pan dziś swoją koleżankę?
A co wam do tego?
To nieistotne.
Nic nie widzieliśmy, a nawet gdyby,
i tak byśmy nie powiedzieli.
ZHUANG
Wróciłam do Londynu.
Uważaj na siebie.
I opiekuj się Shancai.
A tak w ogóle, podoba ci się moje rozwiązanie?
„Rozwiązanie”?
Tamtej nocy
Ximen powiedział, że Xiaogeng to przeszłość.
Ale to chyba nieprawda.
Jeszcze o niej nie zapomniał.
Czuję się taka zagubiona, wędrując wśród tych budynków.
Ale jestem zdeterminowana.
Bo bardzo chcę odnaleźć odpowiedź.
Xiaoyou.
Mamo.
Chodź. Chcę z tobą porozmawiać.
Xiaoyou, dokąd ty chodzisz nocami?
Wychodzisz w środku nocy i wracasz nad ranem.
Nie jest tak?
Robisz coś, o czym nie możesz mi powiedzieć?
Nie.
Co to jest?
Czego ty szukasz?
Tu są nazwy różnych budynków.
Oznaczyłaś miejsca, w których byłaś i nie.
Czego ty szukasz?
Nie robię nic, czym mogłabyś się martwić.
To może być dla mnie bardzo ważny czas.
Mam nadzieję, że to zrozumiesz, mamo.
Hej.
Co ty robisz? Wystraszyłeś mnie, palancie!
Gdzie twoi ochroniarze?
Moja siostra się nimi zajęła.
Słuchajcie uważnie.
Nic nie widzieliście. I nic nie powiecie.
Zrozumiano?
Chwileczkę.
Takie coś nie uchodzi ochroniarzom rodziny Daoming.
Nawet ochroniarz
musi dobrze wyglądać i być pewny siebie.
Pani Zhuang jest dziwna.
Moja siostra jest naprawdę niezwykła.
Jak inaczej wytłumaczysz tak nietuzinkowego brata?
Pani Zhuang jest nietuzinkowa.
Ale ty...
Co?
Powiedz wprost, głupolu.
Sam jesteś głupi. Najgłupszy.
Ja? Ty jesteś najgłupsza ze wszystkich.
Gdybyś nie osłabiała całego zespołu,
już dawno wygrałbym Fantasy Westward Journey.
Fantasy? Jakie Fantasy?
Fantasy Westward Journey?
Tak.
- Ty grasz, a ja nie mogę? - Ja...
Nie mówiłam, że nie możesz.
Ale nie grałeś ze mną.
Skąd wiesz, że osłabiam cały zespół?
Ciągle z tobą gram.
Bardzo dobrze wiem, jak grasz.
Co?
No dobra.
To ja jestem „Ja Podejmuję Decyzje”.
Ty jesteś „Ja Podejmuję Decyzje”?
Jak to możliwe? Przecież on jest mistrzem Ligi X9.
Nie ma opcji, żebyś grał tak dobrze.
Nie wierzysz mi?
I co myślisz? Jestem boski, prawda?
Od dawna chciałem ci pokazać, ale nie było zbytnio okazji.
Naprawdę jesteś „Ja Podejmuję Decyzje”.
Jesteś niesamowity.
Ale następnym razem powiedz mi, jeśli będziesz w coś grał pod pseudonimem.
Będę robił, co chcę. Co ci do tego?
Shancai.
Czy to medal Fantasy Westward Journey?
Tak.
Jesteś niesamowita. Masz medal mistrza.
Ale piękny.
Dasz mi go?
Chyba śnisz. To mój skarb.
Jaki chytrus.
Mijają dni.
Po zajęciach odwiedzam różne budynki.
Nie wiem nawet, czego szukam.
Ale chcę to zrobić dla Ximena.
Dlatego nie mogę się poddać.
SKRĘĆ W ULICĘ PO 29 METRACH
BYŁAM TU
Gdzie Si?
Powinien zaraz być.
Coś ty taki półprzytomny?
Jest za wcześnie.
Jak to za wcześnie? Przecież już południe.
Jak idą ćwiczenia przed recitalem?
W porządku.
A jak u ciebie?
Interesuje mnie twoja nowa wystawa.
Wiedziałem, że cię zaintryguje.
Niedługo skończymy przygotowania.
Musisz przyjść na otwarcie.
Dobrze.
Ciężko mi nawet umówić się na randkę. Zazdroszczę studentom.
Mogą flirtować codziennie.
Ximen.
Jak poszło wtedy z Xiaoyou?
Nie wróciłeś już do baru. Nie odbierałeś telefonu.
- Xiaouou poległa, prawda? - Poległa?
Co masz na myśli?
Nic. Mówiliśmy o kimś innym.
Xiaoyou?
A, najlepsza przyjaciółka Shancai.
Lei, czy ty nie masz zwykle problemu z imionami?
Ej, czy ty nie mówiłeś przypadkiem, że nigdy nie tkniesz Xiaoyou?
Co jest? Ja przychodzę, a on wychodzi.
HERBATY TALENT’S
- Dwie czerwone z brzoskwinią. - Dziękuję.
Zapraszamy ponownie.
Xiaoyou.
Powiesz mi, co jest między tobą a Ximenem?
Shancai, przestań o to wypytywać.
To sprawa między mną a Ximenem.
Nikomu nic do tego.
Ale ja się o ciebie martwię.
Spotkałam dziś Ximena. Też się dziwnie zachowywał.
Tak?
Tak.
Oboje nie jesteście sobą.
To wszystko przeze mnie.
Zajmę się tym.
Nie rozumiem, o czym ty mówisz.
Będzie dobrze, Shancai.
Trzymaj za mnie kciuki.
Mam nadzieję, że będziesz.
Mówiłaś to już wcześniej.
Ale chcę to usłyszeć.
Dobrze.
Dasz radę.
A tak w ogóle powiedziałam szefowej, że wcześniej wyjdę.
No to zostawiam cię samą. Na mnie już czas. Pa.
Ej. Zaczekaj.
Co jest? Znowu coś się stało?
Xiaoyou.
Hej.
Daoming Si.
Mówię poważnie. Zabierz mnie do Ximena.
Po co?
Nieważne. Zabierz mnie do niego albo z tobą zerwę.
Jadłaś już kolację?
Tak. Wierzysz mi?
Nie do końca.
Si, co ty tu robisz?
Alarm.
Niech pani nie da się nabrać temu wilkowi w owczej skórze.
Shancai.
Nie masz nic lepszego do roboty?
Wiesz, że Xiaoyou jest strasznie przybita i całymi dniami płacze?
Czy nie przez ciebie?
Na pewno tak.
Powiedz mi. Co się właściwie między wami wydarzyło?
Nic się nie wydarzyło.
Ale ona musi dorosnąć.
Nie. Porozmawiajmy o tym na zewnątrz.
Hej.
Xiaoyou myśli o tobie poważnie. Czemu jesteś taki nieodpowiedzialny?
Musisz się tak wściekać?
Czemu tak interesują cię sprawy Xiaoyou?
To moja przyjaciółka.
Jak mam się nie martwić?
A ty.
Kiepski z ciebie przyjaciel.
Musisz bawić się dziewczynami?
Nie możesz wybrać sobie jednej?
Właśnie.
- Ucz się ode mnie. - Mało ci?
Skoro nie podoba ci się Xiaoyou, po co okazywałeś jej zainteresowanie?
Fakt. Okazywałem zainteresowanie.
Teraz tego żałuję.
Nie jestem dobrym facetem. Nigdy z nią nie będę.
Zadowolona?
Hej, Ximen.
Czemu to zrobiłaś? Po co poszłaś do Ximena?
Powiedziałam, że się tym zajmę.
Czym?
Czym się zajmiesz?
Ja...
Nie pojawiasz się ani w pracy, ani w domu. Co ty chcesz zrobić?
Ximen powiedział, że mu się nie podobasz.
Wiem. Nie musisz mi przypominać.
Warto robić to wszystko...
dla Ximena?
Shancai.
Nie przejmuj się mną.
Po prostu pozwól mi robić to, co chcę.
Widzisz, jak on cię traktuje?
Nadal nie chcesz odpuścić?
Chcę wiedzieć, co dziewczyna, którą lubił Ximen, dla niego zrobiła,
inaczej nie da mi to spokoju.
To ważne, żebyś się tego dowiedziała?
Tak. Dla mnie to ważne.
Xiaogeng to jedyna osoba, która znała cię,
zanim rozpocząłeś fałszywe życie,
a może nawet i później.
Zostawiłeś swoją autentyczność w Drodze Herbaty.
Ona to wiedziała.
Słyszałaś kiedyś o „Jednym razie” w ceremonii picia herbaty?
Pierwszy raz usłyszałem o tym...
od swojego nauczyciela.
Wiesz, czym jest „Jeden raz” w Drodze Herbaty?
Odnosi się
do spotkania, które zdarza się tylko raz w życiu.
Doceniaj każde spotkanie, jakby miało być ostatnim.
Dawaj z siebie wszystko.
Niczego nie żałuj.
Nieważne, co zrobisz czy kogo spotkasz,
właśnie takie podejście do życia
powinieneś mieć.
„Jeden raz” w Drodze Herbaty
to podążanie za autentycznością.
A ja...
nigdy tego nie potrafiłem.
Co się między wami wydarzyło?
WIADOMOŚĆ OD XIAOGENG NA QZONE
Ximen. Tu Xiaogeng.
Chcę ci coś pokazać.
Wyślę ci adres.
Do zobaczenia jutro o piątej rano.
Ximen powiedział,
że już nigdy nie przyszła do niego na herbatę, pouczyć się czy pograć w karty.
Ostatni raz skontaktowała się z nim, by się umówić.
Wybrała konkretne miejsce
i konkretną godzinę,
piątą rano.
Powtarzałem sobie, że będzie dobrze.
Skoro nic się nie zaczęło, to nic nie może się skończyć.
Jeśli tam nie pójdę,
Xiaogeng i ja na pewno damy radę wrócić do tego, co było.
Bo nie chciałem jej stracić.
Nie chcesz wiedzieć, co Xiaogeng chciała ci pokazać?
Tamtego dnia
Ximen po prostu skasował adres wysłany przez Xiaogeng.
Nie chciał go widzieć.
Skoro nie znał adresu,
mógł stłumić swoje uczucia i tam nie iść.
Bo nie miał odwagi dowiedzieć się,
co Xiaogeng chciała mu wyznać.
Odsłuchałeś wiadomość, którą ci wysłałam?
Tak.
Ale wczoraj całą noc byłem z przyjaciółmi.
Rozumiem.
Xiaogeng.
No wiesz, piąta rano? Kto się spotyka o tej porze?
To za wcześnie.
Jestem padnięty po wczorajszej imprezie. Idę się położyć.
Ximen.
Będzie dobrze.
Wmawiałem sobie,
że następnego dnia Xiaogeng wróci jak gdyby nigdy nic.
Na pewno przybiegnie do mnie z uśmiechem.
Na pewno wrócimy do tego, co było.
Bo...
nie chciałem jej stracić.
Żegnaj.
Napisy: Magdalena Kowalewska